Thema's

Jeugdcriminaliteit

59

Het tragische van jeugdcriminaliteit voor zowel de slachtoffers als de daders is dat het voorkomen had kunnen worden. Kinderen die gedragsstoornissen laten zien hebben vaak:

  • leerproblemen;
  • een laag gevoel van eigenwaarde;
  • moeite zich te verplaatsen in andere kinderen.

Ze lopen het risico om door hun eigen ouders mishandeld te worden en de stoornissen kunnen erger worden als ze volwassen zijn. Onderzoek toont ook aan dat de effecten doorgaan in de volgende generatie. Dus als zij later kinderen krijgen lopen deze ook weer risico op stoornissen.

 

Zware criminaliteit wordt vaker gepleegd door mensen met een verleden van storend gedrag. Behandelprogramma's voor jeugdcriminaliteit hebben vaak slechte resultaten omdat gezinnen vaak pas hulp zoeken als het gedrag van hun kind heftig en structureel is. De nadruk op het vinden van een effectief middel tegen jeugdcriminaliteit richt zich nu op het voorkomen van gedragsproblemen bij kinderen door vroegtijdig risicokinderen te signaleren.

 

Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat naast de persoonlijke karaktereigenschappen van het kind er drie fundamentele risicofactoren voor gedragsstoornissen zijn:

  • gestresste ouders die onzeker zijn en die inconsistent en negatief opvoeden;
  • strijd tussen de ouders over opvoeden;
  • significant niveau van depressie bij 1 of beide ouders.

Op basis van deze kennis is in Perth, Australië een proefonderzoek gedaan dat zich richtte op jeugdcriminaliteit. In dit onderzoek kregen ouders een cursus Positief Opvoeden waarin ze leerden om effectieve opvoedstrategieën te hanteren en positieve, zorgende relaties met hun kinderen op te bouwen. De resultaten van dit proefonderzoek tonen aan dat deze aanpak, gecombineerd met meer intensief klinische ondersteuning van psychologen, in staat is om storend gedrag van risicokinderen te verminderen tot normale niveaus.

In andere woorden, kinderen die anders op lange termijn gedragsproblemen zouden ontwikkelen die leiden tot jeugdcriminaliteit, kunnen op deze manier de kans krijgen om van de vrijheid van hun jeugd te genieten.

 

Opvoedsteunpunt Middelburg

Roeland Vis, pedagogisch adviseur

Locatie: Porthos/CJG, St. Sebastiaanstraat 12.

Openingstijd: dinsdag en woensdag van 9.00 - 11.00 uur.

Donderdag van 19.30 -21.30 uur.

 

Opvoedsteunpunten Vlissingen  

Locatie: Bibliotheek, Spuistraat 6.

Openingstijd: woensdag van 10.00 - 12.30 uur. ( alleen op afspraak)

 

Locatie: Rosenburglaan 1.

Openingstijd: maandag van 13.00 - 15.30 uur.

 

Voor het maken van een afspraak kunt u op werkdagen contact opnemen tussen 8.30 - 13.30 uur, telefoonnummer 0118 - 655060.

Terug naar overzicht thema's

Veelgestelde vragen

  1. 1 Wat is het verschil tussen een dip en een depressie?

    We kennen het allemaal: het gevoel dat alles niks is, je nergens meer zin in hebt en alles negatief lijkt. Iedereen voelt zich wel eens verdrietig of somber. Je kunt door verschillende dingen depressieve gevoelens krijgen. Je kunt je bijvoorbeeld heel onzeker voelen, of ruzie met familie of vrienden hebben. Of je weet niet wat je met jezelf of je leven aan moet. Ook kan het zo zijn dat je eigenlijk helemaal geen idee hebt waardoor je in een dip zit of depressieve gevoelens hebt. Het is in ieder geval voor jezelf belangrijk dat je iets met deze gevoelens doet. Soms worden depressieve klachten steeds erg of duren ze langer. Het wordt dan steeds moeilijker om uit je dip te komen en de kans wordt groter dat er echt sprake is van een depressie. Of er nu sprake is van een dip of een depressie is moeilijk vast te stellen. Jijzelf of een vriendin, leerkracht of ouder kan in je omgeving niet vaststellen of er sprake is van een depressie. Een depressie is namelijk een diagnose die alleen gesteld kan worden door bijvoorbeeld een arts. Een deskundige kan de klachten die jij ervaart onderzoeken. Komt je er niet uit? Neem dan contact op met Porthos.

  2. 2 Wat moet ik doen nu mijn ouders gaan scheiden?

    Als je ouders gaan scheiden, kan dit heel erg voor je zijn. Voor je gevoel horen je vader en moeder samen te zijn. Een scheiding kan spanningen, onzekerheden, angst, onzekerheid en boosheid naar anderen veroorzaken. Je ouders zijn voor jou een basis, je kon op je ouders vertrouwen. Hoe je reageert op de scheiding, is voor iedereen verschillend. Maar het is heel normaal dat je er last van hebt. Als je ouders gaan scheiden, kun je allerlei lichamelijke klachten krijgen, zoals:

    ◦    Angstklachten zonder dat je precies weet waarom
    ◦    Vermoeidheid
    ◦    Eet- en slaapstoornissen
    ◦    Pijn in het lijf (hoofdpijn, buikpijn, rugpijn)
    ◦    Somberheid, nergens zin in hebben en andere lichte depressieve klachten
    ◦    Moeite om te concentreren

    Praat met je ouders over hoe jij je voelt. Ook kun je iemand in vertrouwen nemen, die op een onpartijdige manier naar je luistert en je steun kan bieden. Hierbij kun je denken aan een leraar op school, iemand van de sportvereniging, een kennis/vriend of een familielid. Kom je er niet uit? Neem dan contact op met Porthos.